محورها و سیستم تعلیق قطعات مهم خودروها و تریلرها هستند. محور از طریق سیستم تعلیق به قاب متصل می شود و چرخ ها در دو انتها نصب می شوند. نقش آن انتقال نیرو و گشتاور در تمام جهات بین قاب و چرخ ها است. با توجه به تفاوت ساختار تعلیق، محور به نوع انتگرال و نوع تقسیم تقسیم می شود. با توجه به شکل متفاوت تیر جلو، می توان آن را به محور I شکل و محور لوله گرد تقسیم کرد. در حال حاضر پرکاربردترین محور I شکل است که از استحکام بالایی برخوردار است و به راحتی شکل می گیرد که الزامات طرح کلی را برآورده می کند.
تعلیق یک اصطلاح کلی برای تمام وسایل انتقال نیرو بین قاب خودرو و محور است. وظیفه آن انتقال نیروی واکنش عمودی، نیروی واکنش طولی و نیروی واکنش جانبی بر روی چرخ‌های جاده و گشتاور تولید شده توسط این نیروهای واکنش به قاب است تا از رانندگی عادی خودرو اطمینان حاصل شود. سیستم تعلیق خودرو به طور کلی از عناصر الاستیک، کمک فنر و دستگاه های راهنما تشکیل شده است. به تعلیق غیر مستقل و تعلیق مستقل تقسیم می شود.
عناصر الاستیک تعلیق غیر مستقل را می توان به فنرهای برگ، فنرهای کویل، فنرهای هوا و فنرهای پنوماتیک هیدرولیک تقسیم کرد. هنگامی که از فنرهای کویل، فنرهای بادی و فنرهای هیدرو پنوماتیک استفاده می شود، راهنمایی پیچیده تری مورد نیاز است. هنگامی که فنر برگ استفاده می شود، از آنجایی که فنر برگ خود نیز می تواند نقش هدایت کننده داشته باشد و اثر میرایی خاصی دارد، ساختار تعلیق بسیار ساده می شود. بنابراین، تریلرهای فعلی خودرو بیشتر از فنرهای برگ برای سیستم تعلیق غیر مستقل استفاده می کنند و به محورهای I شکل یکپارچه مجهز هستند.
